Teksten

Ik Vraag Me Af  

Even rust… Lang geleden. Rustig aan doen en tijd voor mezelf nemen. Ben ik tevreden met mijn leven? Zie ideeën en omstreden vrezen overmacht nemen. Zie mijn verleden en dingen die ik heb verkloot. Vertel mezelf dat het loopt zoals het loopt. Praat mezelf moed in, daar ben ik goed in. Maar diep van binnen is er altijd nog die wroeging. Ik heb veel gewaagd, veel verloren. Ben op mijn bek gegaan, heb toch weer kunnen scoren. Of nooit verloren, maar ook nooit gewonnen. De plannen zijn verzonnen, maar ben er nooit aan begonnen. Eeuwig zonde, want er is geen overvloed. En nu het groter moet sluiten we het open boek. Ik trek me even terug en denk na over hoe ik in het leven sta. Ik vraag me af..

Hoe zou het zijn als je begrijpt dat je leeft in een wereld die niet is wat ‘ie lijkt. Maar gevormd door de norm van de maatschappij. Ik vraag me af wie eigenlijk mijn leven leidt. Ik vraag me af of je begrijpt dat je leeft in een wereld die niet is wat ‘ie lijkt. Maar gevormd door de norm van de maatschappij. Ik vraag me af wie eigenlijk me leven leidt.

Is dit het juiste pad wel als ik het vaak genoeg mezelf vertel? Is soms het hele leven een spel, wie wint naar de hemel wie verliest naar de hel? Ik vraag me af. Meegaan of er tegenin als er reden zou ontstaan voor een tweede begin? Ik vraag me af.  Elke dag hoe zal ‘ie lopen vandaag? Leef met pieken en dalen, wordt gevat in mijn kraag. En een nederlaag lijd terwijl ik stevig strijd. Brein breken op vraagtekens. Wat een bezigheid. Mijn gedachten in de clinch kosten hevig tijd. Loop getergd door het leven, voel zeker spijt. Het mag soepeler, minder stroef. Ben zoekende. Als vloekende ben ik weinig winstboekende. Vragen roepen, samen zoeken we en boeten we. Maar wat we vinden doet de waarheid vertroebelen.

Hoe zou het zijn als je begrijpt dat je leeft in een wereld die niet is wat ‘ie lijkt. Maar gevormd door de norm van de maatschappij. Ik vraag me af wie eigenlijk mijn leven leidt. Ik vraag me af of je begrijpt dat je leeft in een wereld die niet is wat ‘ie lijkt. Maar gevormd door de norm van de maatschappij. Ik vraag me af wie eigenlijk me leven leidt.

Ik denk dat ik eindelijk helder denk, maar twijfel terwijl ik nog een baco inschenk. Ik maak keuzes en vaak de verkeerde, maar ik sta op mezelf moet van eigen fouten leren. Het leven is als een politiek spel. Wil links liever van niet, dan rechts liever van wel. En hoe je het ook stelt, je kunt er niet omheen. Je zult moeten kiezen ook al doe je niet mee. Nee. Je denkt terecht “neem de gulden middenweg”. Er is geen fout of correct, goed of slecht. Half perfect of half verkeerd ‘t is dezelfde bullshit maar anders geformuleerd. En ik heb het geprobeerd, maar nee ik ga niet kiezen. Ik kan er niet in mee noem me dan maar de verliezer. Mijn bewustzijn is duidelijk ontoereikend en dus denk ik zwijgend… Ik vraag me af.

Hoe zou het zijn als je begrijpt dat je leeft in een wereld die niet is wat ‘ie lijkt. Maar gevormd door de norm van de maatschappij. Ik vraag me af wie eigenlijk mijn leven leidt. Ik vraag me af of je begrijpt dat je leeft in een wereld die niet is wat ‘ie lijkt. En gevormd door de norm van de maatschappij vraag je af wie eigenlijk je leven leidt.

-Ossi & 3man-

Spreekwoordelijk gezegd

We vallen met de deur in huis. Is er iemand thuis? Elk huis heeft zijn kruis. Lach in je vuist. Bij de buren leek het gras altijd groener, maar de adder die er onder zat verklootte het. Zodoende, jarenlang gevochten om hetzelfde been. Nu ben ik lachende derde, dus ga ik er mee heen? Ik heb het ijs horen kraken maar kon het niet breken. Nu kom ik naar je toe met de zeilen opgestreken. Kan het niet goedschiks dan moet het maar kwaadschiks, hoe dan ook ik blijf komen. Onkruid vergaat niet dus praat niet als Brugman om van een mug een olifant te maken. Vul die gaten je vindt geen graten. Zegt je dit wat? “ik kleed je tot het hemd toe uit”. Een goede voorgevel versiert het hele huis. Wil mijn hand ook wel in eigen boezem steken, maar zolang je heet bent ga ik het ijzer smeden. De hele zin gaat erin als gesneden koek, dit is het bewijs dat soort soort zoekt. In een vloek en een zucht kom ik over de brug roep ‘hei’ ren terug en lever mijn proefstuk. Ja ik spreek. Spreekwoordelijk gezegd. Leg de bijl niet neer voor de man met de hamer.

Houdt je  hoofd omhoog want er hangt van alles boven. Steek hem op, breek hem en probeer hem niet te stoten. Zit niet bij de pakken neer door alle tegenslagen. Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen. Als het tij verloopt verzet men de bakens. En iedereen er achteraan alsof het al te laat is. Vele zijn geroepen, maar weinig uitverkoren. Dus ik stap naar voren, blaas het hoog van de toren. Kwaad bloed zetten doen ze allemaal als je snuift van de kilo waaruit iedereen zijn gram haalt. Vele hebben lang met deze bijl gehakt, niemand die je helpt als je door het gladde ijs bent gezakt. De beste stuurlui aan wal gaan je niet redden. In een anders vaarwater gaan ook zij niet zwemmen. Ondanks dat, vele handen maken licht werk. Stel paal en perk. De kogel is door de kerk als ik spreek. Spreekwoordelijk gezegd. Leg de bijl niet neer voor de man met de hamer.

-Ossi-

De Vloed

Ik sta op scherp toch is er iets dat me stopt. Blijf aan het werk, nee ben nog lang niet kapot. Val, sta op, ren- en duik soms ook voor de gein.. ‘t Zal nu dan toch de drugs ook wel zijn. Toch ga ik door en neem voor alles de tijd. En hoop zo voor mijn dood nog ergens te zijn. Want tja, je bent nou eenmaal wat je bereikt. Ik heb schijt aan het feit van de tijd. Want de lat moet maar hoger en hoger. En mijn kansen zijn groter en open. Maar wie te snel gaat raakt al snel verslaafd aan de taal van de maatstaaf die jou naïef maakt. Dus ik praat maar raak, zoek het in mezelf. Ik voel me vaag, vervloek het naar de hel. Het is altijd maar ‘daar’ en ik sta ‘hier’. Stap terug in mineur, ik ga geen feestje vieren.     

Het glas half leeg? nee hij is bij mij half vol. Wat ik ook kreeg, de goede sfeer in mijn lol. Wat ik teruggeef? Ja als we gaan, gaan we vol. Zo zweef ik rond deze aardbol. Tegen de richting gaan we langzaam vooruit. Volg mijn verplichting en denk dan nooit aan de buit. Want zo zwicht ik en haal ik er niets uit. Je weet het, kick dit alleen voor geluid. Heb mijn kabaal naar muzikaal geformeerd. Da’s mijn verhaal, tenminste dat wordt beweerd. Of ik dus straal of faal, zeg zelf; klinkt het verkeerd? … Ze hopen dat ik me bezeer. Met wat ik roep commerciële troep. Nee geen gevloek, zo kom ik niet uit de hoek. Nee geen ouwe koek, altijd naar nieuws opzoek. Zet je schrap voor de klap, hou je vast voor de vloed.   

We doen maar wat en toch we houden het echt. Dat is dus zat, sowieso meer dan je zegt. En wat jij vindt van mij vind ik dus ook van jou gozer. En dat is in en in slecht! Oprecht gezegd het maakt niet uit wat je doet of wat je vindt, dit doet ons sowieso goed. Ga met de wind. Mij krijg je niet gek, dus vertrek. Mij krijg je niet van mijn plek. 

-Ossi & 3man-

De Sukkel Bekent

Hier komt mijn drama in een panorama. Zie de visie die ik in je smoel smijt. Want ik noem geen namen. Ben er focking klaar mee. Ga er niks aan doen ik moet gevoel kwijt aan jou omdat ik je niet vertrouw. Kom op wat denk je nou? Ja je voelt me wel, toch wat je mij vertelt interpreteer ik als kinderspel.

Je schreeuwt om aandacht, macht, controle. Dingen willen sturen naar wat jij wilt horen. Wat jij vindt horen zijn gevoelige woorden. Leef je leven strevend naar de algemene score van een meerderheid. Dat is geen eerlijkheid! Ben ik je hier al kwijt? Dan heb ik heel veel spijt dat ik je ooit heb vertrouwt in oprechte gelijkheid. 

Je bent een vals secreet, omdat ik zeker weet dat jij beter weet. Maar ik steeds weer het lulletje ben. Nu jij het knulletje kent en aan de sukkel gewend bent. Ja het sukkeltje bekent, ware woorden zijn nou eenmaal niet zo mooi als dat jij bent. Maar de sukkel bekent, mooie woorden zijn nou eenmaal niet zo echt als dat ik denk.

Ik breng het filosofisch. Zoek psychologische wetenschap. Noem het Ossi’s science fiction. No more mr. nice guy. Tijd voor mr. real guy! En zoals het hoort klinkt het vast of ik debiel lijk. Oké ik ben debiel nu jij.. je bent een randdebiel als jij niet heel gauw anders naar jezelf kijkt..

Je bent een vals secreet, omdat ik zeker weet dat jij beter weet. Maar ik steeds weer het sukkeltje ben, omdat je mij nu wel kent maar aan gevoelens gewend bent. Ja het sukkeltje bekent, mijn gevoelens zijn zeker onderdeel van wie ik ben. Maar de sukkel bekent, mijn bewustzijn van geweten maakt me anders dan je denkt.

Ik breng het egoïstisch. Hier is mijn science fictie. Mijn psychologische wetenschap. En weg is mr. Nice guy. Tijd voor mr. Real guy! Want zoals het hoort is ‘t geheid of ik debiel lijk. Maar als ik dieper in mezelf kijk voel ik wat ik weet en leef ook zo veel op jou lijk. Toch is er onderscheidt. Wil er bewust van zijn. Zie de connectie in me tekst. Hou me rustig bij…

Ach nu ik dieper in mezelf kijk weet ik wat ik voel en onbedoeld ook zo veel op jou lijk. Toch is er onderscheidt. Wil er bewust van zijn. Zie de connectie in me tekst. Hou het rustig bij…

Hier komt mijn drama in een panorama. Zie de visie die ik in je smoel smijt. Want ik noem geen namen, ben er focking klaar mee. Ga er niks aan doen, ik moet gevoel kwijt aan jou. Omdat ik zo van je hou. Kom op wat denk je nou? Ja je voelt me wel. Toch wat je mij vertelt interpreteer ik als kinderspel..

Maar ja, ik ben dramatisch zoekend naar de fictie in mijn visie, want mijn leven is reality. Ik blijf het aanzien kijkend naar de visie van mijn fictie, want mijn beleving is zo erg niet. Maar goed je merkt niet wat mijn ervaring biedt. 

De onwetendheid raakt in vergetelheid. Je maakt met zekerheid tijd en geweten kwijt. Het wordt de hoogste tijd bewust te zijn van die diepere beleving die je ‘univisie’ lijkt  te zijn.

-Ossi-